Międzynarodowa Izba Handlowa (ICC) po raz pierwszy opublikowała Incoterms® w 1936 roku i okresowo aktualizuje reguły, aby nadążały za praktyką handlową. Każda edycja pozostaje w użyciu tak długo, jak odwołują się do niej umowy, dlatego umowa sprzedaży musi wskazywać, którą edycję stosuje.
Aktualna edycja: Incoterms® 2020
Incoterms® 2020 to edycja obowiązująca. Wcześniejsze edycje pozostają ważne, jeśli strony się do nich odwołują, dlatego umowa powinna wskazywać trzy elementy — regułę, oznaczone miejsce i edycję:
CIF Constanta, Rumunia, Incoterms® 2020
Do czego służą reguły
INternational COmmercial TERMS (międzynarodowe reguły handlowe) rozdzielają obowiązki związane z dostawą między sprzedającego i kupującego: kto organizuje i opłaca przewóz oraz ubezpieczenie, kto załatwia formalności eksportowe i importowe, gdzie następuje dostawa i w którym momencie przechodzi ryzyko utraty lub uszkodzenia towaru.
Warunki handlowe o tej samej nazwie mogą być różnie rozumiane w poszczególnych krajach. Dopiero wskazanie reguły ICC wraz z jej edycją sprawia, że ich znaczenie jest takie samo dla sprzedającego, kupującego, ich banków i spedytora.
Reguły mają zastosowanie tylko wtedy, gdy strony włączą je do umowy sprzedaży.
Czego reguły nie regulują
Incoterms® nie zastępują umowy sprzedaży. Nie regulują przeniesienia własności towarów, ceny ani warunków płatności, jakości i specyfikacji towarów, sankcji i zakazów eksportu, siły wyższej ani prawa właściwego i forum rozstrzygania sporów. Te kwestie należą do samej umowy.
Nie są też umową przewozu. To, co umowa czarterowa lub konosament stanowi w sprawie załadunku, wyładunku, stalii i frachtu, uzgadnia się odrębnie, a formuła handlowa i klauzula umowy czarterowej mogą obciążyć tym samym kosztem różne strony. Obie należy czytać łącznie, zanim ładunek zostanie zafrachtowany.
Co zmieniło się w 2010 roku
Formuły DAF, DES, DEQ i DDU zostały wycofane i zastąpione dwiema nowymi: DAT (Delivered at Terminal) i DAP (Delivered at Place). Wycofane formuły wciąż występują w starszych umowach i zostały opisane poniżej.
Co zmieniło się w 2020 roku
Formułę DAT przemianowano na DPU — Delivered at Place Unloaded. Nowa nazwa jasno wskazuje, że oznaczone miejsce przeznaczenia nie musi być terminalem: sprzedający dokonuje dostawy, gdy towar zostanie rozładowany w uzgodnionym miejscu, gdziekolwiek ono się znajduje.
DAP pozostaje bez zmian: sprzedający dostarcza towar gotowy do rozładunku, a rozładunek w miejscu przeznaczenia należy do kupującego.
Formuły występujące w starszych umowach
DAF — Delivered At Frontier (edycja 2000, wycofana w 2010 r.)
Sprzedający dokonuje dostawy, gdy towar zostanie postawiony do dyspozycji kupującego na przybywającym środku transportu, bez rozładunku, odprawiony w eksporcie, ale nieodprawiony w imporcie, w oznaczonym punkcie i miejscu na granicy, przed granicą celną sąsiedniego kraju. Stosowana przy dostawach do granicy lądowej.
DES — Delivered Ex Ship (edycja 2000, wycofana w 2010 r.)
Sprzedający dokonuje dostawy, gdy towar zostanie postawiony do dyspozycji kupującego na pokładzie statku, nieodprawiony w imporcie, w oznaczonym porcie przeznaczenia. Sprzedający ponosi wszystkie koszty i ryzyko związane z dostarczeniem towaru do oznaczonego portu przed wyładunkiem. Wyłącznie transport morski.
DEQ — Delivered Ex Quay (edycja 2000, wycofana w 2010 r.)
Tak samo jak DES, z tą różnicą, że sprzedający stawia towar do dyspozycji kupującego, nieodprawiony w imporcie, na nabrzeżu w oznaczonym porcie przeznaczenia. Sprzedający ponosi koszty i ryzyko jak przy DES, a dodatkowo koszty wyładunku towaru na nabrzeże. Wyłącznie transport morski.
DDU — Delivered Duty Unpaid (edycja 2000, wycofana w 2010 r.)
Sprzedający dostarcza towar kupującemu, nieodprawiony w imporcie i nierozładowany z przybywającego środka transportu, w oznaczonym miejscu przeznaczenia. Sprzedający ponosi wszystkie koszty i ryzyko związane z dostarczeniem towaru do tego miejsca z wyjątkiem należności celnych — formalności celnych oraz ceł i podatków importowych — które obciążają kupującego.
DAT — Delivered at Terminal (edycja 2010, w 2020 r. przemianowana na DPU)
Sprzedający opłaca przewóz do terminalu, z wyjątkiem kosztów związanych z odprawą importową, i ponosi ryzyko do momentu rozładunku towaru w terminalu.
DAP — Delivered At Place (edycja 2010, bez zmian w 2020 r.)
Sprzedający opłaca przewóz do oznaczonego miejsca, z wyjątkiem kosztów związanych z odprawą importową, i ponosi ryzyko do momentu, w którym towar jest gotowy do rozładunku przez kupującego.
Incoterms® jest zastrzeżonym znakiem towarowym Międzynarodowej Izby Handlowej. Niniejsza strona jest podsumowaniem o charakterze orientacyjnym. Nie stanowi porady prawnej i nie zastępuje samych reguł ani umowy sprzedaży.